Zasada Nernsta

Filed Under (Uncategorized) by admin on 22-08-2016

0

Stosując kondensatory do podrażnienia nerwów i przyjmując zasadę Nernsta, możemy także oznaczyć potencyał tej różnicy koncentracyi jonów, która w nerwie musi powstać, ażeby spowodować stan czynny. Jeżeli kondensatorem możemy drażnić nerw i jeżeli podrażnienie zostaje uwarunkowane wytworzeniem się pewnej różnicy potencyalów w 2-ch punktach nerwu, to sam nerw na tej przestrzeni, na której przyłożone są elektrody, możemy uważać jako kondensator, a samo podrażnienie jako nabijanie jednego kondensatora drugim. Przypuszczenie to pozwala zupełnie dokładnie obliczyć pojemność i wysokość potencyału naboju tego drugiego kondensatora. Przyjmijmy, że pojemność kondensatora używanego do podrażnienia jest C, pojemność nerwu c, potencyal naboju I-go kondensatora P, potencyał 2-go kondensatora p, ilość elektryczności w 1-ym kondensatorze Q w drugim oraz, że gdy połączymy 1-y kondensator z drugim potencyal jego spadnie do tej samej wysokości, którą reprezentuje 2-gi, t. j. do p, ilość zaś elektryczności, która pozostanie w pierwszym kondensatorze Q. Ponieważ po naladawaniu go kondensatora pierwszym ilość elektryczności pozostanie ta sama, przeto Q —1—. Stosując bezpośrednio po tem do podrażnienia tego samego nerwu 2-gi kondensator o innej pojemności i wywołując ten sam skurcz, otrzymamy analogiczne nowe równanie z temi samemi niewiadomemi : Pi Cl = PC + PC

Przyjmując p za   c za y, i rozwiązuje te dwa równania, możemy znaleźć pojemność nerwu i potencyał, do którego dochodzi różnica koncentracyi. W moich doświadczeniach wykonanych przed kilkunastu laty dla nerwów 0,116 volt, 0,011 mikrofarada. W dośw. Hermanna, wykonanych w kilkanaście lat później 0,160 0,0125.  Jak widzimy więc, pojemność oznaczona w różnych nerwach, w różnych czasach i przez dwóch różnych badaczy jest prawie ta gama. Różnicę pewną przedstawia tylko potencyal naboju, zresztą nieznaczną. Różnica ta jest zupełnie zrozumiałą, jeżeli uwzględnimy, że w każdym nerwie obok włókienek nerwowych są jeszcze inne przewodniki, jak np. osłonki, tkanka łączna i t. p. oraz, że z tego powodu wysokość potencyału musi się zmieniać nie tylko zależnie od indywidualnych własności rozmaitych nerwów, ale także w rozmaitych miejscach tego samego nerwu, Przytoczone zapatrywania i obliczenia wskazują, że i w biologii ścisłe ilościowe badaniu mogą dać podstawę nie tylko do szerokich uogólnień, ale i do ujęcia zjawisk w pewne ścisłe matematyczne wzory. [przypisy: diabetycy, wózek inwalidzki elektryczny, implanty Warszawa ]

Comments are closed.