Skurcz tężcowy

Filed Under (Uncategorized) by admin on 22-08-2016

0

Jakie przyczyny w obu tych przypadkach wywołują skurcz tężcowy, jest, jak zauważyliśmy wyżej, rzeczą dotychczas niedostatecznie wyjaśnioną. Podług Engelmanna i Grunhagena przyczyną ich są uboczne podniety, np. chemiczne, które wobec zwykłej pobudliwości nerwów nie mogą wywołać stanu czynnego, natomiast jeżeli pobudliwość znacznie się wzmaga wskutek zmian elektrotonicznych, podniety te wystarczają, ażeby nerw w miejscu podniesionej pobudliwości podrażnić i, dopóki pobudliwość zostaje podniesioną, utrzymać mięsień w stanie skurczu tężcowego. Jakkolwiek tłumaczenie to nie jest dostatecznie poparte faktami, jednakże zasługuje na uwagę z tego względu, że daje nam możność te dwa zjawiska pogodzić z prawami Pflutgera.

Prócz siły prądu ma także wpływ na zmiany elektrotoniczne fizyologiczny stan nerwów. Prawa powyższe mają właściwie zastosowanie tylko w zupełnie świeżych, żywych, możliwie niezmienionych przerwach. W miarę, jak po wycięciu w nerwie zachodzą sprawy, skutkiem których nerw po niejakim czasie obumiera, jego zachowanie się wobec prądu stałego także się zmienia. Prądy, które w nerwie świeżym wywoływały zmiany charakterystyczne dla prądów słabych, stopniowo wskutek zmienionej pobudliwości nerwów zaczynają odgrywać rolę prądów siły średniej, t. j. dają skurcz i chwili zamykania i w chwili otwierania, podczas gdy w nerwie świeżym wywoływały skurcz tylko chwili zamykania. Następnie działanie ich wskutek znacznego wzrostu pobudliwości, co zwykle poprzedza stan śmierci nerwów, może nawet być podobnem do działania prądów silnych, poczem, przy stopniowem zmniejszaniu się pobudliwości działanie to coraz bardziej słabnie, skurcz powstaje tylko przy zamykaniu prądu zstępującego i nareszcie działanie prądu zupełnie ustaje. Zmiany tego rodzaju były dokładnie zbadane przez Rittera. [podobne: Diabetolog kraków, olejek tamanu, biologiczna oczyszczalnia ścieków ]

Na zjawiska elektrotoniczne prócz podanych warunków ma także wpływ długość nerwu między biegunami prądu stałego. Wobec tej samej siły prądu działanie jego na nerw występuje tem energiczniej, im dłuższą część nerwu przód przebiega, zmniejsza się w miarę zbliżania biegunów prądu stałego i znika zupełnie, jeżeli bieguny ustawione są w ten sposób, że prąd może przechodzić tylko w kierunku poprzecznym. Fakt ten z jednej strony, może być zależny od tego, że w poprzecznym kierunku opór nerwu jest znacznie większy, aniżeli w kierunku podłużnym, z drugiej zaś niewątpliwie od tego, że elektrotoniczny stan w tym przypadku powstaje w każdej cząsteczce nerwu i że dwie zmiany sobie przeciwne ma jednym przekroju poprzecznym prawdopodobnie wzajemnie się znoszą.

Comments are closed.