Prąd mięśniowy

Filed Under (Uncategorized) by admin on 30-08-2016

0

Okoliczność, że w danym przypadku, mimo, że prąd odprowadzony do galwanometru może być równie silny jak prąd mięśniowy, na powierzchni jelita nie mamy żadnych różnię poțencyału, podczas gdy w mięśniach je stale obserwujemy, wskazuje, że ten jeden warunek: błona na wpół przepuszczalna, nie wystarcza do wytłumaczenia prądu spoczynkowego mięśnia, nadto fakt, że prąd spoczynkowy mięśnia zmienia się ze zmianą stanu mięśnia: po zaeteryzowaniu lub po zachloroformowaniu bardzo znacznie maleje, w martwym mięśniu prawie znika, a więc, że prąd ten jest zależnym od życia mięśnia i tych zmian, które z życiem są związane wskazuje, że musi być jeszcze inna przyczyna, inne źródło siły elektromotorycznej, które pozostaje w związku z życiem. Specyalna budowa mięśni nasuwa myśl, że być może, drugiem źródłem Jest ten specyalny układ protoplazmy włókienek, dzięki któremu można je sobie wyobrazić jako szereg komór, poprzedzielanych także w poprzecznym kierunku. Hipoteza ta znajduje uzasadnienie następującym fakcie: Jeżeli weźmiemy 3 komory umieszczone w jednym bloku parafinowym, jeżeli w ścianach między pierwszą a drugą, a trzecią zrobimy otwory, następnie otwory te zakleimy zwykłą bibułką, to dwie boczne komory jednym i tym samym słabym roztworem, środkowi zaś zgęszczonym kwasu solnego (np. do bocznych 1/1000 n do środkowych 1/10 n) i jeżeli te boczne komory  za pomocą normalnych lub niepolaryzujących się elektrod, to nie otrzymamy żadnego wychylenia w galwanometrze. I rzeczywiście wychylenia Żadnego w tym przypadku być nie może. Roztwór zgęszczony wprawdzie dyfunduje przez bibułki w obie strony i jony wodoru jako szybciej dyfuzyi bedą z obu stron wyprzedzały jony chloru, lecz również z obu stron wskutek tej różnicy szybkości jonów utworzą się warstwy jonów zupełnie symetryczne i skutkiem tego dwie te siły elektromotoryczne, działające w odwrotnym kierunku, wzajemnie sie  i galwanometr Żadnego wychylenia nie wykaże. Jeżeli natomiast w otworku jednej ściany umieścimy prócz bibułki jeszcze jaką substancyą, np. zalejemy go rozgrzaną żelatyną i ją oziębimy, lub zamiast bibułki użyjemy pęcherza rybiego, lub utworzymy przegrodę z białka jaja kurzego, umieszczając je w otworze pomiędzy 2 bibułki, charakter zjawiska od razu się zmieni.  Przy połączeniu w tym przypadku takich 3-eh komór z galwanometrem Otrzymujemy przed, który wskazuje, że po stronie tej nowej przegrody przeważają jony mniej ruchliwe; gdy używamy roztworu kwasu solnego, przegroda jest podczas gdy ciecz po stronie bibułki jest dodatnią, gdy zastosujemy rozczyn ługu sodowego, po stronie przegrody będzie biegun dodatni, galwanometr więc w obu przypadkach wykazuje mniej lub więcej silny prąd, ktory przepływa przez komory w pierwszym przypadku od nowej przegrody do bibułki, w drugim Odwrotnie. Przyczyna tego zjawiska przy takiem połączeniu, które będziemy nazywali niesymetrycznym dwóch stosów płynnych, zależy o tego, że względna ruchliwość rozmaitych jonów, zmienia się w rozmaitych substancyach i że w przytoczonej kombinacyi w pierwszym przypadku szczególnie zmienia się ruchliwość jonu dodatniego, w drugim ujemnego (szybszego). Przytoczone doświadczenie wyjaśnia, w przypadku gdy mamy do czynienia z roztworem soli, zasad lub kwasów, które z jednej strony łączą się bezpośrednio z elektrodą, z drugiej za pośrednictwem innego roztworu lub jakiejś tkanki, powstaje zawsze prąd, niekiedy nawet bardzo silny, jeżeli warstwa pośrednia posiada jakieś specyalne właściwości, które szczególnie na ruchliwość tego lub innego jonu.

Comments are closed.