penicylamina


Sposoby na wypadające włosy

Filed Under (Uncategorized) by admin on 25-05-2019

0

Poglądy na łysienie w dużej mierze zależą od płci. Panowie w wypadaniu włosów dostrzegają dojrzałość, męskość, uważają, że stają się seksowniejsi i poważniejsi. Jest duża grupa mężczyzn, która nie akceptuje wypadania włosów i szuka sposobu na zatrzymanie procesu – kupuje różnorodne kosmetyki, poddaje się zabiegom kosmetycznym, a nawet korzysta z chirurgii estetycznej. Lekarze medycyny estetycznej podkreślają, że zupełnie naturalne jest gubienie do 100 włosów dziennie. Dopiero widoczne wypadanie włosów jest niepokojące, może być sygnałem stanów chorobowych, doprowadzać izolacji od społeczeństwa, wstydu, a nawet do depresji. Read the rest of this entry »

Wakacyjna depilacja

Filed Under (Uncategorized) by admin on 24-05-2019

0

Kobieta kocha włosy jedynie na głowie. Nie cierpi, jeżeli porastają pachy, pachwiny i nogi. Wygląda to nieestetycznie. W lecie często golimy nogi będąc na wakacjach. Najczęściej nie mamy przy sobie profesjonalnych kosmetyków i nie wybieramy się do kosmetyczki, czy do salonu spa. Read the rest of this entry »

Oznaczenie siły i kierunku prądu

Filed Under (Uncategorized) by admin on 18-05-2019

0

Dzięki glinie i hubce rurka zostaje tak dokładnie od dołu zamknięta, że gdy następnie do niej nalejemy siarczanu cynku, to ten ostatni wcale do hubki nie dochodzi i elektroda może pozostać przydatną do użytku w ciągu całego szeregu godzin. Po wstawieniu amalgamowanego pręcika cynkowego do rurki i umocowaniu go w wymienionej wyżej klamrze, mamy elektrodę niepolaryzującą przygotowaną zupełnie do użytku, której dzięki umocowaniu, podanemu przez du Bois-Reymonda (staw kulisty), można nadawać dowolne położenie. Zastosowanie hubki ma tę dodatnią stronę, że zakończeniu stożka można nadawać dowolny kształt: bądź cienko zakończonego rzeczywistego stożka, bądź mniej lub więcej szerokiej płytki, bądź cylindra i t. p. Hubka po napęcznieniu nie tylko zachowuje ten kształt, ale także podczas doświadczenia zupełnie go nie zmienia; nadto podatność hubki sprawia, że kontakt jej z tkanką nie zmienia się nawet przy poruszaniu się tkanki, np. Read the rest of this entry »

Eektrofizjologia

Filed Under (Uncategorized) by admin on 18-05-2019

0

W celu więc odprowadzenia prądu od tkanek du Bois-Reymond sporządził naczyńka cynkowe naamalgowane od wewnątrz, do których nalewał siarczanu cynkowego, a następnie zanurzał warstwę bibułki, która tym rozczynem nasiąkała. Na tę nasiąkniętą rozczynem siarczanu cynkowego bibułkę układał poduszeczki zwilżone rozczynem chlorku sodowego, po umocowaniu za pomocą gumki ułożonej na powierzchni bibułki drewnianej przykrywki i ustawiwszy naczyńka na izolującej podstawce miał już elektrody zupełnie gotowe. Dwa takie naczyńka łączył następnie za pomocą kontaktów z galwanometrem i ustawiwszy jedno naprzeciw drugiego w nieznacznej odległości, układał na poduszeczkach badaną tkankę. Jeżeli przytem galwanometr wykazywał istnienie jakiegoś prądu, prąd ten mógł pochodzić tylko od siły elektromotorycznej, którą badana tkanka posiadała. Już sam cłu Bois-Reymond w późniejszych badaniach tę formę elektrod zamienił na rurki szklane, które od dołu były zatkane czystą gliną zamieszaną z rozczynem fizyologicznym soli kuchennej. Read the rest of this entry »

Historya zjawisk elektro-biologicznych

Filed Under (Uncategorized) by admin on 18-05-2019

0

Pierwsze spostrzeżenie, które wskazywało, że tkanki zwierzęce mogą być źródłem elektryczności, zawdzięczamy Galvaniemu, który 1786 spostrzegł, że ilekroć odosobniona i pozbawiona skóry tylna część żaby (uda i przedudzia), zawieszona za pomocą nerwów na jednym metalu, dotykała połączonego z pierwszym jakiegoś drugiego metalu, we wszystkich mięśniach powstawał skurcz i nóżka wykonywała mniej lub więcej silny ruch. Ponieważ Galvaniemu było wiadomo, że wszelki ładunek elektryczności statycznej w podobnych warunkach również wywoływał drgnięcie łapek żaby , przypuścił więc, że obserwowane zjawisko zależy od działania elektryczności, której źródłem jest w tym przypadku tkanka mięśnia. Wiadomość o tem spostrzeżeniu poruszyła żywo umysły współczesnych uczonych, wywołała ogólne zainteresowanie się, następstwie którego wywiązała się polemika między Galvanim a Voltą, który źródła w łączeniu ze sobą dwóch zwilżonych i, zbudowawszy pierwszy stos galwaniczny, wykazał, że połączenie takie może dawać iskrę elektryczną, a jeżeli do połączenia użyjemy udka żabiego, to przy każdem zamknięciu stosu Volty. otrzymujemy również drgnięcie mięśni, zupełnie podobne, jak w doświadczeniu Galvaniego. Dopiero po śmierci Galvaniego A. Read the rest of this entry »

Sztuczne włókno

Filed Under (Uncategorized) by admin on 17-05-2019

0

Tylko z rozwojem elektrochemii, dzięki pracom Arrheniusa, Nernsta i Ostwalda, które wykazały znaczenie roztworów i ich koncentracyi, stało się jasnem, że zupełna izopotyczalność tkanek normalnych jest nie możliwa, że wobec różnie w natężeniu procesów życiowych nie tylko w rozmaitych tkankach ale nawet w tej samej, musi ulegać zmianie ich skład chemiczny oraz skład chemiczny cieczy otaczających stąd muszą powstawać różnice koncentracyjne jednej i tej samej substancyi, które podobnie, jak w stosach płynnych lub koncentracyjnych, mogą się stawać źródłem siły elektromotorycznej. Stało się także zrozumiałem, że już samo zetknięcie elektrod z dwiema różnemi cieczami może także poza tkanką pewne różnice potencyału powodować. Jakkolwiek więc na podstawie faktów podawanych przez elektrochemię można wątpić o stałej izopotencyalności tkanek i wszędzie można wytłumaczyć istnienie pewnych prądów, to jednakże wobec faktu, że siły elektromotoryczne w niektórych tkankach, które obserwujemy, np. w mięśniach, są niekiedy bardzo znaczne, samą tylko różnicą koncentracyi roztworów, znajdujących się w żywych tkankach, wytłumaczyć nie można.  Pierwszy też Ostwald zrobił przypuszczenie, że w powstawaniu sil elektromotorycznych tkanek mogą odgrywać rolę błony, które odgraniczają pojedyncze elementy od siebie. Od dawna bowiem wiadomo, że niektóre błony organiczne, a także sztuczne, posiadają własność nie tylko przepuszczania pewnych substancyi, a zatrzymywania innych, ale także łatwo mogą przepuszczać jedne jony, podczas gdy inne przez nie albo zupełnie nie przechodzą, albo przechodzą z większą trudnością. Read the rest of this entry »

Powierzchnia mięśnia

Filed Under (Uncategorized) by admin on 17-05-2019

0

Przytoczone doświadczenie poucza, że powierzchnia mięśnia nie jest izopotencyalna, że różnica między dołem a górą wzrasta w miarę wzrastania odległości miedzy jedną elektrodą a drugą. Jeszcze bardziej poucząjące jest doświadczenie następujące : Przykładając jedne elektrodę do dna dolnego, do górnego, otrzymujemy siłę elektromotoryczną 565 m V, przyczem kierunek prądu wskazuje, że górne ściegno jest biegunem dodatnim — dolne ujemnym, że prąd jest wstępującym. Następnie na tym samym mięśniu przykładano obie elektrody, idąc stopniowo od dołu ku górze, lecz zachowano odległość między nimi stale 5 mm i zwracano bacznie uwagę, każdemu nowemu ustawieniu dolną elektrodę umieszczać tam, gdzie poprzednio była górna. Widzimy więc, że różnica potencyału przy pierwszem odprowadzeniu od całego mięśnia a sumą różnic potencyału, gdy stopniowo odprowadzano od coraz wyżej położonych odcinków, jest prawie żadną. W Obu więc przypadkach znajdujemy prawie siłę elektromotoryczną, a różnice między dolną a częścią mięśnia występują z taką prawidłowością, że za przyczynę ich nie może być pod żadnym warunkiem brane przypadkowe uszkodzenie lecz w mięśniu. Read the rest of this entry »

Prądy w tkankach

Filed Under (Uncategorized) by admin on 17-05-2019

0

Jeżeli do fotografowania zamiast papieru użyjemy płyty fotograficznej w piaskownicy (Cremer), jeżeli płytce nadamy znaczną szybkość, możemy odfotografować także działania prądu tak krótkotrwałe, których okiem już wprost dostrzec niepodobna; przed szparą możemy umieścić widełki stroikowe drgające ilość razy na sekundę, sygnał, który oznacza moment zjawienia się prądu lub moment podrażnienia nerwu albo mięśnia, nadto możemy w szparze umieścić przez całą jej długość szklaną odcinek podłużny cylindra, który odgrywa niejako rolę soczewki i posiada podziałkę, a miedzy lampą i pierwszym mikroskopem kółko, obracające się z pewną szybkością i posiadające pewną ilość szprych, jednocześnie więc na płytce, na której powstaje obraz nitki, otrzymamy obraz fal widełek i obrazy szprych, które przechodząc między lampą a mikroskopem, dają cień; cienie te się układa jako poprzeczne linie w pewnych. Prądy w mięśniach nieuszkodzonych. Jakkolwiek w badaniach swoich du Bois-Reymond specyalnie nie zwracał ścisłej uwagi, w jakim stanie były brane mięśnie do badania, uszkodzone czy nieuszkodzone, to jednakże w niektórych razach otrzymywał prąd w badaniach swoich od mięśni nieuszkodzonych, szczególnie od tych, które łatwo dają się odpreparować, jak gastrocnemius, graeilis, semitendinosus. W tych przypadkach stwierdzał on nie tylko istnienie prądu, lecz także fakt, że prawie zawsze miał kierunek wstępujący tzn., że w mięśniu, jako w źródle siły elektromotorycznej, biegun dodatni leżał na górze w końcu do środka, ujemny zaś na końcu Do faktu tego jednak sam du Bois-Reymond nie przywidywał widocznie większego znaczenia i głównie zwracał uwagę na prądy w mięśniach uszkodzonych, przy czem wykazał, że powierzchnia uszkodzona, np. poprzeczny przekrój odgrywa zawsze rolę bieguna ujemnego, powierzchnia zaś nieuszkodzona bieguna dodatniego. Read the rest of this entry »

Galwanometr

Filed Under (Uncategorized) by admin on 17-05-2019

0

Punktem zasadniczym przy zbudowaniu tego galwanometru był znany fakt, gdy przez metaliczny przewodnik, napięty w postaci struny pomiędzy dwoma biegunami silnego magnesu, płynie prąd, to przewodnik ten zależnie od kierunku prądu ulega odchyleniu w drugą strone i pewnych granicach odchylenie to jest proporcjonalne do siły, Po zbadaniu teoretycznem warunków czułości takiego układu Einthoven zbudował swój galwanometr, gdzie dwa duże elektromagnesy, B i B, biegun południowy i północny tych elektromagnesów, bieguny te są klinowato zakończone polerowaną  C C, szerokości Około 3 mm, i znajdują się w odległości jeden od drugiego także 3 mm. Pomiędzy temi powierzchniami elektromagnesów umieszcza się za pomocą dwóch osobnych odizolowanych kontaktów mniej lub więcej napięty lub posrebrzany nitką akwareową. Im niteczka jest cieńsza, tem przy równych warunkach, przyrząd jest czulszy. Ponieważ technika obecnie pozwala wyrabiać tak kwarcowe, jakoteż platynowe nitki bardzo cienkie, dochodzące do rozmiarów grubości zaledwie  2 nitek. Nitki są tak cienkie, że ich okiem nieuzbrojonem wprost widzieć nie możemy, chyba przy bocznem silnem oświetleniu, a tembardziej nie mozemy obserwować ich ruchów. Read the rest of this entry »

Oznaczenie siły i kierunku prądu

Filed Under (Uncategorized) by admin on 17-05-2019

0

Zamiast obliczenia oporu W, daleko praktyczniej jest kompensacyę stosować w sposób następujący : Prąd od stosu K przeprowadzamy jeszcze przez jakiś przyrząd do mierzenia natężenia prądu np. amperometr Siemensa S. Natężenie prądu w całym tym łańcuchu, biorąc pod uwagę opór 1 em. drutu a-b tak obliczamy, ażeby spadek potencyalu na przestrzeni 1 mm reochordu odpowiadał  V. W takim razie, gdy odsuniemy kon10000 takt c na taką odległość rekordu, przy której następuje zupełne skompensowanie prądu tkanki i galwanometr ustawia się na 0, liczba centymetrów, oznaczająca odległość a-c wykazuje nam od razu siłę elektromotoryczną Wobec oporu tkanek oraz oporu używanych obecnie galwanometrów (około 10000 ohmów) błąd, który w tego rodzaju doświadczeniu popełniamy, jest mniejszy od wszelkiej dającej się wymierzyć wielkości. Read the rest of this entry »

penicylamina - Artykuly w temacie