Pobudliwość rozmaitych nerwów i rozmaitych miejsc tego samego nerwu

Filed Under (Uncategorized) by admin on 30-08-2016

0

Wszystkie te doświadczenia przeważnie były dokonywane na nerwach ruchowych, jakkolwiek istnieją także spostrzeżenia i na nerwach dośrodkowych, jak np. doświadczenia Eekhardta, w których autor za pomocą chemicznych podrażnień nerwów dośrodkowych lub korzonków tylnych wywoływał odruchy. Działanie na nerwy dośrodkowe nieco bliżej zbadał Sieczenow i wykazał, że wodnik potasu, sodu, zgęszczone kwasy i rozczyny soli obojętnych tylko w pierwszej chwili działania wywołują odruchy, w dalszem zaś działaniu je tamują. Ponieważ nerwy, jak widzieliśmy, kończą się w rozmaitych narządach i o stanie czynnym nerwów sądzimy na podstawie czynności tych narządów, przeto podczas badań pobudliwości rozmaitych nerwów musielibyśmy brać w rachubę i porównywać z sobą czynności tych narządów. Wobec tego, że czynności te są bardzo rozmaite, jak np.  czynność gruczołów, czynność ośrodków nerwowych automatycznych, lub stany psychiczne (czucia i wyobrażenia), porównanie Ich ze sobą jest prawie niemożliwe, tem bardziej, że i same bodźce, które na rozmaite nerwy działają, także nie zawsze mogą być ze sobą porównywane. Wskutek tego, oznaczając pobudliwość rozmaitych nerwów u jednego osobnika, musimy się ograniczyć wyłącznie prawie tylko do oznaczenia siły tych podniet, które wogóle są w stanie wywołać czynność pewnego narządu przez podrażnienie odpowiedniego nerwu. Jednak i w tym przypadku oznaczonej pobudliwości nerwu nie można uważać jako wyrazu rzeczywistej pobudliwości, albowiem ostateczne wyniki zależą także od pobudliwości samych narządów końcowych, a więc od pobudliwości mięśni, gruczołów, komórek rdzenia lub mózgu i t. d. Jedyną tedy drogą, którą moglibyśmy się posługiwać w celu oznaczenia pobudliwości rozmaitych nerwów mogłyby być badania zmian w samych nerwach, o ile one towarzyszą stanom czynnym, a mianowicie badania zmian elektrycznych, lub ograniczenie badań tylko do nerwów jednego rodzaju, np. nerwów ruchowych lub gruczołowych i porównywanie ich między sobą. Takich porównawczych badań u zwierząt rozmaitych gatunków do dziś dnia nie posiadamy. Istnieją tylko badania nad pobudliwością jednej kategoryi nerwów u jednego i tego samego gatunku wśród rozmaitych warunków. Tak podług Harlesa pobudliwość nerwów ruchowych podczas zimy u żab jest 22 razy mniejszą, niżeli w lecie. Wszystkie badania nad pobudliwością nerwów przeważnie się ograniczały do badań pobudliwości rozmaitych miejsc tego samego nerwu. Sprawa ta posiada nawet bardzo znaczną literaturę, Badania nad nerwami wyciętymi w połączeniu z mięśniem wykazały, że pobudliwość górnych odcinków nerwów, t. j. bardziej odległych od mięśni, jest zwykle wyższą, niżeli odcinków dolnych, ma to znaczyć, że stosunkowo słabszy JĘąd przy podrażnieniu górnych odcinków wywoluje ten sam albo silniejszy skurcz niż ten, który wywołuje podrażnienie dolnego odcinka przy zastosowaniu prądu silniejszego (Budge i Pfltiger), Stąd powstały teorye, że stan czynny w przejściu przez nerw stopniowo się wzmaga. [przypisy: kardiologia, olej babassu, pracownia emg ]

Comments are closed.