Jelito

Filed Under (Uncategorized) by admin on 30-08-2016

0

Ażeby się przekonać, że taka półprzeszczalna błonka może uwarunkować powstanie siły elektromotorycznej, możemy postąpić w sposób następujący: Bierzemy cienkie jelito żaby i po usunięciu błony klużowej i dokładnemu przemyciu wodą, jeden koniec podwiązujemy, drugi zaś napełniamy je za pomocą odpowiedniej strzykawki powietrzem. Po wysuszeniu płuczemy je w alkoholu i eterze, ażeby usunąć resztki tłuszczu; po ponownem wysuszeniu wprowadzamy do środka jelita również za pomocą strzykawki grzany roztwór żelatyny 10 lub 15% rozpuszczonej w lub 1/10 n. roztworu żelazosinku potasowego, poczem odpowiedni koniec się podwiąże, Jelito się oczyszcza możliwie od żelazosinku i pozostawiamy w chłodnem miejscu, aż póki żelatyna nie skrzepnie. Następnie przywiązawszy szklany ciężarek do jednego końca jelita i niteczkę do drugiego, przymocowujemy tę ostatnią do jakiegoś poziomego pręta. Nakłuwszy do probówki takiego samego roztworu żelatyny w lub 1/10 n. roztworze siarczanu miedzi i ogrzawszy tę probówkę do kompletnego rozpuszczenia żelatyny, zanurzamy do niej na chwilę owe wiszące jelito. Po wyjęciu z probówki jelito oziębiamy tak, ażeby się na powierzchni jej utworzyła warstwa skrzepłej żelatyny, poczem tę samą manipulacye powtarzamy raz drugi, trzeci, czwarty, nim na powierzchni jelita. utworzy się warstewka od 1—1 1/2 mm grubości, Po skrzepnięciu Żelatyny przystępujemy do badania: Zastosowaliśmy tu roztworu żelazosinku potasu i siarkanu miedzi z tego powodu, że one przy zetknięciu ze sobą wytrącają osad, który tworzy błonkę, posiadającą własność błon nawpół przepuszczalnych. W naszym przypadku taka błonka tworzy się w ścianie jelita. Z początku drobniutki osad zamyka wszystkie przetworki, do których się dostały oba rozczyny i jeżeli rozczyn żelazosinku przesiąknął przez jelito, to stopniowo osad taki powstaje także na powierzchni. Badanie takiego sztucznego włókna wykazuje, że powierzchnia jego jest rzeczywiście izopotencyalną ; przykładając bowiem elektrody do rozmaitych punktów, nie wykażemy żadnego prądu albo tylko słabe ślady. Jeżeli natomiast przetniemy jelito poprzecznie brzytwą i przyłożymy zwykłe elektrody niepolaryzujące się, jedne do poprzecznego przekroju dokładnie w środku tego przekroju, drugą na powierzchni, to otrzymamy prąd, którego siła elektromotoryczna jest tak znaczna, że dochodzi do 30—40 m V. Doświadczenie to rzeczywiście podwójna warstwa jonów, wytworzona błoną, może być źródłem siły elektromotorycznej, że do tego wcale nie potrzeba obumierania na przekroju.

Comments are closed.