Galwanometr

Filed Under (Uncategorized) by admin on 30-08-2016

0

Punktem zasadniczym przy zbudowaniu tego galwanometru był znany fakt, gdy przez metaliczny przewodnik, napięty w postaci struny pomiędzy dwoma biegunami silnego magnesu, płynie prąd, to przewodnik ten zależnie od kierunku prądu ulega odchyleniu w drugą strone i pewnych granicach odchylenie to jest proporcjonalne do siły, Po zbadaniu teoretycznem warunków czułości takiego układu Einthoven zbudował swój galwanometr, gdzie dwa duże elektromagnesy, B i B, biegun południowy i północny tych elektromagnesów, bieguny te są klinowato zakończone polerowaną  C C, szerokości Około 3 mm, i znajdują się w odległości jeden od drugiego także 3 mm. Pomiędzy temi powierzchniami elektromagnesów umieszcza się za pomocą dwóch osobnych odizolowanych kontaktów mniej lub więcej napięty lub posrebrzany nitką akwareową. Im niteczka jest cieńsza, tem przy równych warunkach, przyrząd jest czulszy. Ponieważ technika obecnie pozwala wyrabiać tak kwarcowe, jakoteż platynowe nitki bardzo cienkie, dochodzące do rozmiarów grubości zaledwie  2 nitek. Nitki są tak cienkie, że ich okiem nieuzbrojonem wprost widzieć nie możemy, chyba przy bocznem silnem oświetleniu, a tembardziej nie mozemy obserwować ich ruchów. Ażeby uwidocznić ruchy, Einthoven w środku armatury B-B zrobił dwa otwory, w których umieszcza dwa mikroskopy G G’ w jednym otworze umieszcza soczewkę przedmiotow, która służy do oświetlenia nitki i ustawia ją tak, ażeby swiatło od lampy elektrycznej H zostało zogniskowane nitce, w drugim za4 otworze z przeciwnej strony umieszcza zwykły mikroskop, bądź z okularem, bądź bez okularu, który w pewnej odległości np. w odległości 1 m. daje rzeczywisty powiekszony obraz nitki, Oczywiście, że w ten sposób tyleż samo razy zostaje powiększony i każdy ruch nitki. Powiększenie to w zwykłych aparatach, używanych dotychczas, może się wahać od 150—900 razy. Obraz nitki więc otrzymujemy na oświetlonem polu, w postaci wyraźnej ciemnej smugi. Oczywiście, Że oświetlenie będzie tem słabsze, im silniejsze jest powiększenie, nitka zaś będzie przedstawiała tem szerszą smugę. Jeżeli nitka jest ustawiona pionowo, to oczywiście obraz nitki przedstawia takie ciemną pionową smugę. Smugę tę, jak również jej ruchy. możemy odfotografować, W tym celu, w odległości, w której powstaje rzeczywisty obraz nitki, umieszczamy fotograficzny aparat, posiadający poprzeczną szparę, poza Szparą zaś umieszczamy poruszającą. się wrażliwą na Światło taśmę papieru, albo płytkę szklaną, oczywiście absolutnej ciemni. Jeżeli wiec w chwili, kiedy papier się przesuwa i obraz nitki się fotografuje, przez nitkę przepuścimy jakiś prąd, to jednocześnie odchylenie nitki, która nagle lub stopniowo zmieni swoje położenie przed mikroskopem, jasną jest rzeczą, że odpowiednio do tego zmieni się także położenie obrazu przed szparą a także na czułym papierze. Po wywołaniu obrazu będziemy mieli fotogram, przedstawiający powiększony Odpowiednią ilo” razy ruch nitki. [przypisy: olejek kokosowy do włosów, Depilacja laserowa, ranking spalaczy tłuszczu ]

Comments are closed.