Anatomia patologiczna

Filed Under (Uncategorized) by admin on 03-11-2018

0

Anatomia patologiczna. Gdy sprawa jest zupełnie wykształcona, wtedy rozszerzenie przełyku zaczyna się zwykle w początkowej jego części, jest największe na początku dolnej lja piersiowego jego odcinka i ku dołowi przechodzi stopniowo w prawidłowe światło brzusznej części przełyku. Czasami rozszerzenie ma kształt gruszki lub butli, której najszersza część spoczywa na przeponie. Przełyk jest zazwyczaj jednocześnie wydłużony do 30-40 cm i więcej i ma wtenczas przebieg wybitnie wężykowaty. Pojemność przełyku znacznie się zwiększa, tak iż może czasami zmieścić do 3 i nawet 4 litrów płynu zamiast 150 mI w warunkach prawidłowych. Czasami najniższa część worka, wytworzonego przez rozszerzony i wydłużony przełyk, znajduje się poniżej ujścia przełyku do żołądka. W błonie śluzowej rozszerzonej części przełyku stwierdza się zazwyczaj cechy nieżytu, nadżerki, czasem żylaki. Mięśnie przełyku, przeważnie okrężne, są przerosłe, na j częściej nierównomiernie. Z czasem przerost ustępuje miejsca zanikowi. Mięśnie podłużne w większości przypadków nie wykazują zmian. W nerwie błędnym i w obwodowych ośrodkach unerwienia przełyku (w splocie Auerbacha) stwierdza się, chociaż nie stale, zwyrodnienie, zmiany zapalne oraz zanik komórek. We wpuście żołądka w przypadkach niepowikłanych nigdy nie stwierdza się zmian organicznych prócz przerostu mięśnia występującego zresztą rzadko. Badanie za życia nie wykrywa kurczu wpustu. Sprawa zapalna przechodzi niekiedy na narządy sąsiednie, wywołując zapalenie okołoprzełykowe (perioesophagitis), zapalenie śródpiersia (mediastinitis) i in. Objawy. [patrz też: lek bez recepty na zapalenie pęcherza, kosmetyk definicja, kosmetyki definicja ]

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: kosmetyk definicja kosmetyki definicja lek bez recepty na zapalenie pęcherza